تا ابد به قلم نسترن قلی زاده
پارت سی :
بعد از جمع کردن میز، خواستم ظرف‌ها رو داخل ماشین بچینم که مانعم شد. گفت:
– ماشین رو ول کن… بیا امشب با هم بشوریمشون.
آستین‌هاش رو بالا زد، کنارم جلوی سینک ایستاد و تو شستن ظرف‌ها کمکم کرد.
شونه به شونه‌ی هم ایستاده بودیم؛ من ظرف ها رو کف میزدم و اون با دقت آب می‌کشید.
ناخودآگاه ذهنم پر کشید سمت فرهاد. کسی که اگه یه لیوان آب هم می‌خورد، محال بود اون رو بشوره.
می‌گفت جا
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
فرشته
0رمانی محشر که دل می بره❤️
۶ ماه پیشSarin
1چقدر این رمان به زمانی که صرف خوندنش میکنم می صرفه! بیصبرانه منتظرم تا یچیزایی از آراد رو شه ببینیم چه شود😁
۶ ماه پیش
نسترن قلی زاده | نویسنده رمان
قربونت عزیزم دلم ممنون که رمان رو می‌خونی نظرت رو برام مینویسی ❤️
۶ ماه پیشمینا
3نه انگار اقا آراد هم یه جوراییی مشکوک میزنه
۶ ماه پیشنسترن قلی زاده | نویسنده رمان
🤷🏻♀️🤷🏻♀️
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
نیلوفر آبی
0محشره ممنون خسته نباشید عالی هستید